Warburton kwam op dag twee, maar ongepland… We gingen nameijk eigenlijk paarden racen… gaten graven…, nee, 4Wheel driven!! De jongens namen de meisjes mee, kunnen ze zich en beeld vormen van hoe dat is; rijden met kinderen. (gezellig!)
Bunyip state park is ontzettend mooi, maar veel dichter dan aangegeven. We moesten dus nogal vaak omdraaien bij hekken op de wegen, vanwege het afgebrande gebied erachter.
Zit daar een rubbertje los? Nee toch??
Nee, hoor, rijden gaat nog prima!!
Het is hier wel gewoon ontzettend mooi.
En daar zijn Hans en Arjan ook…
Maar weer; veel afgesloten weggetjes. Dus, door naar het Yarra state park, door naar het Yarra Ranges park… door naar Warburton, voor Koffie, dan maar. Het ECHTE 4WD-en gaven we op. 
Maar eerst; Lunch!
Toen we ineens toch een echte track vonden, waren we heel erg blij… Even. 
Leuk zeg!!!
Leuk???
Nog steeds leuk??? Na dit stukje 4Wheel Drive glijden, besloten de meiden dat het echt niet leuk was in die grote auto, en de jongens besloten dat ze blij waren dat kinderen er niet in zitten.
Daarna dus toch naar Warburton voor koffie, en muziek. En we kwamen zomaar Joe en Michele tegen!!!
Thuisgekomen, moest het lam nog gebraden worden (vanmorgen gemaakt) en de appeltaart gefabriekt…
Terwijl de mannen de krant lezen…
Ach, nou heeft Arjan de foto van het affe lam meegenomen…
Maar, de appeltaart(en) zijn mooi!, maar wat duurt het lang voor je ze mag eten….
En dan zijn ze wel snel op.
Maandagochtend nog even snel tekenen en bloggen…
Hans en Arjan moeten dan weer terug, ook niet leuk… Wij moeten naar de rijschool, Portica moet weer wat leren, en Misty heb ik al 3 dagen niet gezien!! En die moet nog wel even iedere dag gereden worden.
En daarna doet een groep ‘bearhunt’ het beroemde boekje van Helen Oxenbury, en Diuwke vertelt.. 
Dat is natuurlijk een beetje saai (ze kent het uit haar hoofd) dus speelt ze ondertussen met wat voor handen is; een elastiekje
